Restwarmte
Verwijst naar de warmte die een dood lichaam nog vasthoudt.
Een nabijheid die niet zichtbaar is,
maar voelbaar blijft.
Dit werk onderzoekt vervreemding in de relatie tot het dode dier:
waarbij het lichaam eerder reageert dan het hoofd: een rilling, een verkramping, een ongemak dat zich vastzet.
Geïnspireerd door das Unheimliche beweegt het werk zich in een spanningsveld
waarin het vertrouwde kantelt en vreemd wordt,
en een ongemak achterblijft dat zich niet direct laat benoemen.
Restwarmte is een werk dat bestaat uit een fotoserie van een dood dier en een dinerervaring waarin de bezoeker het vlees van datzelfde dier geserveerd krijgt.
De titel verwijst naar de warmte die een lichaam nog even vasthoudt, ook nadat het leven verdwenen is.
De restwarmte die voelbaar blijft.
In het vlees, in het moment waarop het uit het dier wordt gehaald.
Voor dit werk haalde ik voor het eerst zelf vlees uit een dood dier.
Een handeling die tegelijk technisch en vervreemdend was.
Direct, tastbaar, en moeilijk om naast je neer te leggen.
Die ervaring keert terug in de beleving van de bezoeker.
Wat eerst ver weg lijkt, komt dichterbij.
En blijft hangen.
Restwarmte gaat over wat niet meteen verdwijnt.
Niet fysiek, en niet mentaal.
Expositie-DRIFT
Op 18-12-25 was Restwarmte te ervaren tijdens kunstexpositie DRIFT in Alley Space in Rotterdam.
